
Οι αλλαγές στην θέση των πλανητών και συγκεκριμένα η ευθυγράμμιση 3 ουράνιων σωμάτων, δύναται να δημιουργήσει το φαινόμενο των εκλείψεων.
Οι περιπτώσεις των εκλείψεων χωρίζονται σε 2 βασικές κατηγορίες, εκλείψεις Σελήνης και εκλείψεις Ηλίου. Ειδικότερα, οι 2 αυτές κατηγορίες σπάνε σε πολλές υποδιαίστερες, με ευρύτερα γνωστές τις ακόλουθες: έκλειψη Ηλίου (θέση στην οποία η Σελήνη παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Ήλιο και στην Γη), έκλειψη Σελήνης (Παρεμβολή της Γης ανάμεσα στην Σελήνη και στον Ήλιο), ολική έκλειψη Ηλίου, μερική Ηλιακή έκλειψη, ολική έκλειψη Σελήνης, κτλ.
Το περιοδικό αυτό φαινόμενο των εκλείψεων έχει εμπνεύσει ιστορικά πολλούς λαούς διαφορετικών ερεθισμάτων και κουλτούρας, και συγκεκριμένα έχει δημιουργήσει μία σειρά από μύθους και εξηγήσεις γύρω από το φαινόμενο των εκλείψεων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτές επιδρούν στον άνθρωπο.
Οι ερμηνείες γύρω από τις εκλείψεις αποδίδονται έπειτα από την εξέταση διαφόρων παραγόντων, όπως ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής: Οι πλανήτες με τους οποίους συσχετίζεται η εκάστοτε έκλειψη, εάν τα ζώδια στα οποία υπάρχει συσχετισμός είναι ζώδια του Νερού ή της Φωτιάς, εάν είναι Σεληνιακές ή Ηλιακές, κτλ.
Γενικότερα, και σύμφωνα με τους επικρατέστερους μύθους, όπως αυτοί έχουν διατηρηθεί στο πέρασμα του χρόνου, οι εκλείψεις είναι τρομακτικές και φέρουν ένα αρνητικό χαρακτήρα. Ιστορικά μάλιστα, οι εκλείψεις έχουν καταγραφεί ως οιωνοί φυσικών και προσωπικών καταστροφών, λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι εφεύραν διαφόρους μεθόδους που απώτερο σκοπό είχαν την καταπολέμηση των αρνητικών τους επιδράσεων.
Σε όποια περίπτωση, οι εκλείψεις ασκούν επιρροή στον άνθρωπο, που δεν σχετίζεται με τους μύθους και τις ερμηνείες που έχουν αποδώσει οι διάφοροι λαοί, και που διαφέρει από άτομο σε άτομο καθώς σχετίζεται άμεσα με τον γενέθλιο χάρτη και τα πλανητικά στοιχεία της εκάστοτε έκλειψης.