Γενικα

Από την απαρχή της ανθρώπινης ιστορίας, ο άνθρωπος προσπάθησε να δώσει σαφείς απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα. Η μεγαλύτερη προσπάθεια εστιάστηκε στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των ουρανίων σωμάτων και των εξελίξεων στη Γη. Μακροχρόνιες παρατηρήσεις οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τα ουράνια σώματα και οι κινήσεις τους επιδρούν στον πλανήτη, επηρεάζουν την εξέλιξη της ζωής και διαμορφώνουν την πορεία ακόμα και αυτής της ανθρωπότητας.

Ένας τρόπος αναζήτησης απαντήσεων στα δεκάδες ερωτήματα, ήταν και η καταγραφή των ουρανίων σωμάτων, καθώς και των κινήσεών τους. ΄Ετσι δημιουργήθηκε η αστρονομική παρατήρηση. Προϊόν  αυτής  υπήρξε η στατιστική επαλήθευση ότι ορισμένα αστρονομικά γεγονότα συνέπεσαν με γεγονότα που συνέβησαν στη γη. Η παρατήρηση αυτή οδήγησε στην ανακάλυψη της επίδρασης των ηλιακών και σεληνιακών εκλείψεων, των φάσεων της Σελήνης, των πλανητικών κινήσεων κλπ. Ο συσχετισμός τους με τις αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων οδήγησε στη δημιουργία της Αστρολογίας.

Η Αστρολογία, λοιπόν, υπήρξε η πρώτη επιστήμη που συστηματικά μελέτησε αυτά τα φαινόμενα και δημιούργησε αρχεία με τις πρώτες καταγραφές των συμπερασμάτων. Αργότερα, όμως, διαχωρίστηκε το αστρονομικό από το αστρολογικό της μέρος και ενώ το αστρονομικό προχώρησε και εξελίχθηκε στη γνωστή σήμερα Αστρονομία και Αστροφυσική, η Αστρολογία, αν και από τα παλιά χρόνια ήταν καταξιωμένη στη συνείδηση των περισσοτέρων λαών, έχασε αυτήν της τη θέση και εξέπεσε σε παραεπιστήμη έως και σε «αφορισμένη» ασχολία.

Στις μέρες μας, με την είσοδο στην εποχή του Υδροχόου, το ανθρώπινο μυαλό «άνοιξε» και άρχισε την προσπάθεια να επαληθεύσει την εγκυρότητα της Αστρολογίας. Σε αυτό βοηθάει η πληθώρα αυθεντικών συγγραμμάτων διαφορετικών συγγραφέων από διαφορετικά μέρη και εποχές που υπάρχουν σε πολλές βιβλιοθήκες σε όλον τον κόσμο και τα οποία  βρίθουν από αποδείξεις ότι η μελέτη και η γνώση της Αστρολογίας έχει την καταγωγή της σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας. Επίσης γνωρίζουμε ότι πολλοί ερευνητές βασίστηκαν σε αστρολογικά δεδομένα για να προβλέψουν, με επιτυχία, γεγονότα που σημάδεψαν την ανθρώπινη ιστορία.

Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αργά ή γρήγορα η Αστρολογία θα κερδίσει και πάλι τη θέση που δικαιωματικά της ανήκει δίπλα στην αδελφή της Αστρονομία και στις υπόλοιπες επιστήμες.

Η Αστρολογία χρησιμοποιείτο από τους Ορφικούς 11.000 χρόνια πριν και υπάρχουν αρκετές αποδείξεις γι΄ αυτό. Στα Ορφικά κείμενα βρίσκουμε το στίχο: «εμοιρίδιοι πάσης μοίρης σημάντορες όντες θνητών ανθρώπων θείην διέποντες αταρπόν» που σημαίνει «τα αστέρια ορίζουν το πεπρωμένο, σηματοδοτώντας τη μοίρα και ρυθμίζοντας τη ζωή των ανθρώπων».

Συχνά βρίσκουμε στα Αργοναυτικά επισημάνσεις αστρολογικών παρατηρήσεων, καθώς και συμβουλές-αστρολογικές αντιλήψεις. Για παράδειγμα προέτρεπαν την τέλεση των γάμων όταν ο πλανήτης Δίας διέτρεχε το ζώδιο των Ιχθύων, ενώ απαγόρευαν τα ταξίδια των πλοίων όταν διέτρεχε το ζώδιο του Υδροχόου.

Στα Ορφικά κείμενα, επίσης, συναντάμε την πρώτη καταγραφή των επτά πλανητών, καθώς και την καταγραφή των ζωνών-δρόμων, δηλαδή των ζωδιακών κύκλων. Επίσης συναντάμε συμβουλές για τη γεωργία που σχετίζονται με τη κίνηση της Σελήνης και τα ζώδια που αυτή διατρέχει.

Στην Ελλάδα, ο Πυθαγόρας, υποστήριζε και δίδασκε ότι οι θεοί ασκούσαν την επιρροή τους πάνω στη γη μέσω των πλανητών.

Επίσης ο Πλάτων στον Κρατύλο αναφέρεται στον ΄Ηλιο, στους πλανήτες και στα άστρα και μάλιστα αναφέρει ότι: «ο ουρανός είναι ο δάσκαλος της σοφίας». Μάλιστα κάνει αρκετές αναφορές σε διάφορα έργα του για την Αστρολογία, την οποία θεωρεί ως το κλειδί για την τάξη και τον τρόπο λειτουργίας του σύμπαντος.

Ο Αριστοτέλης, ταυτιζόμενος με τις απόψεις της Αστρολογίας, αναγνωρίζει τα ουράνια σώματα ως υπεράνθρωπες, νοήμονες, άσαρκες θεότητες.

Ο Θεόφραστος, ο διάδοχός του, συμπληρώνει ότι: «οι στωικοί και ειδικότερα ο Ποσειδώνιος είναι υπεύθυνοι για την εισαγωγή της Αστρολογίας στην Ελλάδα».

Ο Ιπποκράτης αναφέρεται στις επιρροές που δέχεται ο ανθρώπινος οργανισμός από την κίνηση ορισμένων άστρων.

Ο Σενέκας, ο οποίος ασχολήθηκε με την Αστρολογία, ανέφερε παραδείγματα επιδράσεων στη ζωή και στις συνθήκες (κλιματολογικές κλπ) πάνω στη γη, όταν συμβαίνουν ορισμένες αστρικές σύνοδοι και σε ορισμένα, μάλιστα, ζώδια.

Οι Μεσοποτάμιοι λαοί χρησιμοποιούσαν και αυτοί την ορολογία «δρόμοι» για τις ζωδιακές ζώνες, όπως και οι αρχαίοι έλληνες στα ορφικά κείμενα. Αναφέρανε λεπτομερή στοιχεία για αστερισμούς, για την ετήσια κίνηση του ΄Ηλιου, για τους λαμπρούς αστέρες κλπ και είχαν δημιουργήσει πινακίδες με αυτά τα στοιχεία.

Οι Κινέζοι προμάντευαν το μέλλον βασιζόμενοι σε αστρονομικές παρατηρήσεις και γι΄ αυτό διαμόρφωναν ωροσκόπια και κατέγραφαν αστρονομικές παρατηρήσεις σε συσχετισμό με γεγονότα.

Οι Ινδουιστές πίστευαν ότι το σύμπαν είναι ένα κοσμικό όνειρο του Βράχμα που εκτυλίσσεται σε πέντε φάσεις διάρκειας 4.320.000.000 χρόνων. Ισχυρίζονταν και συνεχίζουν να το θεωρούν έως σήμερα ότι οι θεοί ονειρεύονται με τη σειρά και έτσι δημιουργείται ο κύκλος της ζωής και ότι η ζωή αποτελείται από μια σειρά από κύκλους που συνδέονται μεταξύ τους. Θεωρούν, λοιπόν, ότι μέσα στο όνειρο οι θεοί δημιουργούν το γνωστό σε εμάς κόσμο και κατ΄ επέκταση την ανθρώπινη ζωή.

Οι Αζτέκοι και οι Μάγιας πίστευαν ότι ο κόσμος τους, την εποχή που ζούσαν, ήταν ο πέμπτος κατά σειρά και ανέφεραν περιστατικά που ουράνια γεγονότα προκάλεσαν καταστροφές κατά τις οποίες καταστράφηκαν οι τέσσερις προηγούμενοι κόσμοι.

Παρόμοιες δοξασίες παρατηρούμε να πιστεύουν οι Ινδιάνοι Χόπι στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Από τον 7ο π.Χ. αιώνα έως και τον 17ο μ.Χ. αιώνα, δεν υπήρξαν ουσιαστικές αλλαγές στην αστρολογική θεωρία.

Από τον 7ο π.Χ. αιώνα βρίσκουμε αποσπάσματα κειμένων στη Μεσοποταμία, της εποχής του βασιλιά Σαργών στο Ακκάδ, όπου έχουν καταγραφεί οι θέσεις του Ηλίου, της Σελήνης, των πέντε τότε γνωστών πλανητών και άλλα φαινόμενα όπως οι κομήτες.

Παλαιότεροι χάρτες αστέρων έχουν ανακαλυφθεί και στην Αίγυπτο. Κατά το 2ο μ.Χ. αιώνα ο μεγάλος αστρονόμος Κλαύδιος Πτολεμαίος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου έγραψε την περίφημο «Τετράβιβλο» το πρώτο ολοκληρωμένο εγχειρίδιο Αστρολογίας.

Όμως οι Χαλδαίοι της Βαβυλωνίας ήταν εκείνοι που έθεσαν τις βάσεις για το αστρολογικό σύστημα που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Οι Ασσύριοι χρησιμοποιούσαν την αστρολογία για μαντικούς σκοπούς και πρόβλεπαν γεγονότα όπως πλημμύρες, πολέμους κλπ, χωρίς να ασχολούνται με προσωπικά ωροσκόπια.

Οι ΄Ελληνες πρώτοι, αφότου υιοθέτησαν την αστρολογία ως προγνωστική μέθοδο, δημιούργησαν τα προσωπικά ωροσκόπια.

Στην Ρωμαϊκή εποχή οι αστρολόγοι έχαιραν μεγάλης εκτίμησης και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς. Οι πολιτικοί, μάλιστα, τους χρησιμοποιούσαν ως προσωπικούς συμβούλους και πολλές φορές τους είχαν κατ΄ αποκλειστικότητα, ώστε να προφυλάσσονται από την αποκάλυψη μυστικών τους σε πολιτικούς τους αντιπάλους.

Η Τετράβιβλος του Πτολεμαίου έτυχε μεγάλου πολέμου κατά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Στην Αναγέννηση η Αστρολογία βρήκε και πάλι εύφορο έδαφος για να αναπτυχθεί και μάλιστα ο Πάπας Σίξτος ο 4ος την υιοθέτησε με ενθουσιασμό.

Τον 13ο μ.Χ. αιώνα ο Γκούιντο Μπονάττι, ένας πολύ γνωστός αστρολόγος, έγραψε: «τα πάντα είναι γνωστά στον Αστρολόγο. Όλα όσα συνέβησαν στο παρελθόν, όλα όσα θα συμβούν στο μέλλον –τα πάντα- φανερώνονται σ΄ αυτόν, από τη στιγμή που ξέρει τις επιδράσεις των ουρανίων κινήσεων που έγιναν, που γίνονται και που θα γίνουν και αφού ξέρει ποια χρονική περίοδο θα δράσουν και τι συνέπειες θα έχουν». Αυτά τα λόγια θα λέγαμε ότι είναι ο αληθινός στόχος κάθε πραγματικού αστρολόγου.

Τον 17ο μ.Χ. αιώνα η αστρολογία έχασε το κύρος της και απορρίφθηκε από το σύνολο των μορφωμένων ανθρώπων . Σ΄ αυτήν την αντιμετώπιση συνέβαλαν με τις εργασίες τους ο Γαλιλαίος και ο Νεύτων οι οποίοι έδωσαν τη μορφή μηχανιστικής λειτουργίας των πάντων μέσα στο σύμπαν και κατά συνέπεια χωρίς να υπάρχει καμία σημασιολογική σημασία στις αλλαγές που συμβαίνουν στην ουράνια σφαίρα.

Τον 20ο μ.Χ. αιώνα η αστρολογία επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο και άρχισε να έχει μία καθημερινή συμμετοχή στη ζωή των ανθρώπων μέσα από τις καθημερινές αστρολογικές προβλέψεις. Σε αυτό συνέβαλε ο αστρολόγος Ρ.Χ.Νάυλορ, ο οποίος προέβλεψε με ακρίβεια τη συντριβή του αερόπλοιου -101 το 1930. Η λονδρέζικη εφημερίδα Σάντει Εξπρές του ζήτησε να γράφει σε μια τακτική στήλη. Έκτοτε πολλές εφημερίδες και περιοδικά άρχισαν τη δημοσίευση αστρολογικών στηλών. Αυτό ξεκίνησε μετά από εκτεταμένες έρευνες με τις οποίες διαπιστώθηκε ότι πάνω από το 50% των αναγνωστών διαβάζουν τις αστρολογικές στήλες.

Στην εποχή μας η Αστρολογία, αν και ακόμα δεν έχει αναγνωρισθεί σαν επιστήμη, βρίσκεται σε αρκετά καλό επίπεδο και έχει εδραιωθεί στη συνείδηση του λαού.